Osela In Life

Monday, April 30, 2007

Η Νύχτα με τις Μάσκες


(Σκέφτηκα πολύ πριν ανεβάσω αυτό το post.)

Η σχέση μου με τον Άλκη έχει γίνει γόρδιος δεσμός. Για τους υπόλοιπους συναδέλφους, είμαστε αγαπημένοι συνεργάτες. Εγώ καινούρια και άπειρη αυτός καλός και έμπειρος, σαν μέντοράς μου. Σα να βλέπουν την επιφάνεια της θάλασσας. Πού να φανταστούν ότι από κάτω υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος, τελείως διαφορετικός απ’ ό,τι είχαν φανταστεί.

Στην αρχή τα πράγματα ήταν άσχημα, αλλά απλά. Αυτός στηρίζεται μόνο στην πολύχρονη εμπειρία του, βαριέται ν’ ασχοληθεί και να μάθει κτ καινούριο και αντί για συνεργάτη, με βλέπει σαν γραμματέα του. Στην οποία μπορεί να μιλάει και όπως θέλει.

Τελευταία τα πράγματα έγιναν πολύπλοκα. Έκανε ένα λάθος στη δουλειά (6/10 σοβαρό). Δεν το κατάλαβε ποτέ. Όταν αποκαλύφθηκε το φόρτωσε σε μένα κρυφά. Δεν ήξερε ότι τον άκουσα. Δικαιολογήθηκε όπως όπως. Μετά από μια βδομάδα αποκαλύφθηκε ένα ακόμα λάθος του. Τότε σκέφτηκα ότι μπορεί να έχει κάνει κι άλλα πολλά. Επίσης σκέφτηκα ότι κανείς δεν τον τιμώρησε για την απροσεξία του. Και ότι το λάθος μπορεί να μην ήταν απροσεξία.

Δεν είναι βλάκας όμως. Ξέρει ότι καταλαβαίνω. Όπως ξέρει ότι εγώ εκτός δουλειάς κάνω παρέα με τον δ/ντη μας, γιατί είμαστε οικογενειακοί φίλοι. Και είναι γνωστό ότι ο Άλκης δεν τον πάει. Και ‘γω ξέρω ότι αυτός καταλαβαίνει με ποιον έχω πάρε -δώσε. Ποτέ δεν μ’ έχει ρωτήσει κτ πάνω σ’ αυτό όμως. Ίσως να με είχε υποτιμήσει. Αυτό ήταν κι η ασπίδα μου τόσο καιρό.

Πρόσφατα ο δ/ντης μου ζήτησε να γράψω ένα έγγραφο στον υπολογιστή. Και να μην πω σε κανέναν για αυτό. Ήταν προς τον εισαγγελέα και ήταν απόρρητο. Ο Άλκης με είδε να βγαίνω από το γραφείο του δ/ντη με το χαρτί στο χέρι και έκανε τον αδιάφορο. Σε κπ φάση σηκώθηκε, ήρθε από πίσω μου κι έσκυψε δίπλα μου. Ακούμπησε τα χέρια του στους ώμους μου κι ήταν σα να μου έσφιγγε τον λαιμό. Μου ψιθύρισε «κάνε μου ένα αντίγραφο και άστο στο γραφείο μου», γύρισε και έφυγε σα να μην συνέβαινε τπτ. Μόλις έκλεισε την πόρτα πίσω του, άναψα ένα τσιγάρο και κοίταξα γύρω μου. Οι συνάδελφοι συνέχιζαν τη δουλειά τους κανονικά. Κανείς δεν είχε ακούσει το παραμικρό.

Εκείνη την ώρα όλα έγιναν ξεκάθαρα. Έριξε τη μάσκα του και με προκάλεσε να κάνω και γω το ίδιο. Δεν δυσκολεύτηκα ν’ αποφασίσω. Με δάκτυλα που έτρεμαν τέλειωσα το έγγραφο σε χρόνο dt. Φοβόμουν μη γυρίσει. Έκανα 2 αντίγραφα και τα πήγα η ίδια στον δ/ντη. Χωρίς δεύτερη σκέψη του είπα τι έγινε. Δεν έδειξε να ξαφνιάζεται. Σηκώθηκε από την καρέκλα του και κοίταξε έξω από το παράθυρο χωρίς να μιλάει. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα, που μου φάνηκαν αιώνες, γύρισε προς το μέρος μου «Σβήσε το έγγραφο από τον υπολογιστή σου και μην κρατήσεις πουθενά backup». Έτσι κι έγινε.

Όταν επέστρεψε στο γραφείο είδε ότι δεν του είχα αφήσει τπτ, αλλά δεν είπε κουβέντα. Μετά από αρκετή ώρα, κι ενώ είχαμε μια ανάλαφρη συζήτηση με ρώτησε τι έγινε. Του είπα ότι μπλόκαρε ο υπολογιστής μου, ότι έδωσα το έγγραφο πίσω και δεν ξέρω τι απέγινε. Δε νομίζω ότι με πίστεψε.

Από τότε η σχέση μας συνεχίζεται όπως ήταν. Αστειάκια, σχόλια, δουλειά. Εγώ όμως είμαι διαφορετική. Αισθάνομαι ότι είμαι σε μια σκακιέρα, στην οποία δεν ήθελα να μπω και δυστυχώς δεν έμαθα ποτέ μου σκάκι.
posted by osela at 18:50

5 Comments:

στην ΕΥΠ δουλευεις; :)

να προσεχεις... εγγραφο για τον εισαγγελεα, αντιγραφο... περιεργα πραγματα...



υγ. και αν χρειαστεις βοηθεια για να αντεξεις την ανακριση, εδω ειμαι (σε πειραζω).

April 30, 2007 at 8:46 PM  

Όποια φιλία και να έχεις στη δουλειά πάντα να κρατάς τις αποστάσεις.. νομίζω ότι σε τέτοια έγγραφα πρέπει να κρατάς εσύ αντίγραφα για τη δική σου ασφάλεια.
Το τύπο να τον προσέχεις και μην αφήσεις ποτέ ξανά σε κανένα να σου χρεώσει λάθος.. θα τον προειδοποιείς στα ίσια με τον πιο ευγενικό σου τρόπο αλλά πρέπει να γνωρίζουν όλοι οι γύρω σου μέχρι που βάζεις τα όρια..
Καλό βράδυ.

April 30, 2007 at 11:08 PM  

Δεν ειναι και τοσο τρομερο, στις περισσοτερες δουλειες γινονται καθε μερα αυτα.
Κρατα μια σταση αναμονης για λιγο καιρο

May 2, 2007 at 12:50 PM  

man

μερικές φορές νομίζω ότι παίζω στο 24.... όσο, για το άλλο, θα σε φωνάξω, δεν είμαι τόσο θαρραλέα.


shades

ποτέ δεν μπορούσα να κρατήσω τις αποστάσεις. Γι' αυτό και παθαίνω. Αλλά τώρα μαθαίνω.


wrath

έχω δουλέψει ξεναγός, σε μπαρ, σε φροντιστήριο και σε εφημερίδα. Πρώτη φορά μου συμβαίνει τέτοιο πράγμα. Δεν ξέρω πώς να φερθώ, το ένστικτό μου, μου υπαγορεύει άλλα, από τη λογική μου.θα ακολουθήσω τη συμβουλή σου.

May 2, 2007 at 7:43 PM  

osela, έγινες στόχος. Δείξε δύναμη, όταν κερδίσεις τελικά, 8α νοιώσεις υπέροχα

May 3, 2007 at 9:15 PM  

Post a Comment

<< Home